In deze rubriek leveren wij de pen af bij een Zandtemer. De Pen is deze keer bij…
Marjolein Jongejan-Molenaar.
Geboren in het ziekenhuis in Den Helder maar opgegroeid in Den Oever. Daar heb ik tot mijn 22e gewoond, hierna een jaartje in Amsterdam gewoond om vervolgens in Haarlem terecht te komen. Uiteindelijk ook voor de liefde naar ’t Zand verhuisd. Hier woon ik met Mike, samen hebben we een zoon van 4, Jake
Ik ben werkzaam als docent bij VONK waar ik met veel plezier burgerschap en pedagogische vakken geef op de opleiding pedagogisch werk.
Vragen en antwoorden
Hoe lang ben je al Zandtemer?
Ik ben woon hier nu precies 10 jaar. Ik ben in de zomer van 2016 hierheen verhuisd. Mike had een koophuis in de Mauritstraat en ik huurde een woning op 2 hoog in Haarlem. Mike had nog een hond Balou en omdat het makkelijker was ben ik hierheen verhuisd om te kijken of het me zou bevallen. Ongeveer 6 jaar geleden hebben we samen een huis gekocht aan de kanaalkade en sindsdien voel ik me helemaal thuis.
Wat bevalt je aan ’t Zand?
Wat echt heel leuk is en ook echt uniek is dat het dorp zoveel doet voor de jeugd en de leefbaarheid. Er wordt ontzettend veel georganiseerd. Het doet me erg denken aan het Wieringen van vroeger waar ik opgroeide. Dat zie je tegenwoordig echt niet op heel veel plekken meer. Dat moeten we echt koesteren.
Wat is je mooiste plekje in ’t Zand?
Uiteraard ons huis aan de Kanaalkade. We hebben het huis gekocht, volledig gestript en verbouwd waardoor het echt onze plek is geworden. Het vrije uitzicht op het kanaal en onze grote achtertuin vind ik echt onbetaalbaar.
Wat is je mooiste herinnering?
oei.. Ik heb er een heleboel. Mijn jeugd in Den Oever en de vriendschappen die ik daar heb gemaakt die echt voor het leven zijn. Mijn fantastische jaren in Haarlem, waar ik elk feestje wel heb meegepakt. Maar wat er ook uit springt is de roadtrip die ik heb gemaakt met vriendinnen door de VS, de vakanties samen met Mike naar Kroatië, Singapore, Italië en Bali. Ik ben gek op reizen. Maar uiteraard ook de komst van onze zoon Jake, de geboorte zelf vond ik niet zo’n feest hoor maar alles daarna is echt wel heel leuk!
Waar kan je o.a. van genieten?
Muziek, een goed boek, lekker eten en gezelligheid om me heen, borrelen met vrienden, weekendjes weg met mijn gezin/ moeder/vriendinnen/vrienden of alleen met Mike. Maar ook van de natuur. Ik zoek ook wel graag de rust op. Ik heb een baan waarin ik sociaal vaak aan moet staan en dan vind ik het heerlijk om even alleen te zijn en mijn hoofd leeg te maken. Dat doe ik door te wandelen, hard te lopen etc. Ook fiets ik dagelijks naar mijn werk in Schagen of Den Helder door weer en wind maar dat vind ik echt geen straf, meer een soort bijkomen.
Wat mist ’t Zand?
Laat ik vooropstellen dat het dorp fijne faciliteiten heeft die we echt moeten behouden. Een bakker, slager, bloemist en supermarkt is echt heel fijn. Eigenlijk mis ik niet zoveel.
Waar kunnen we je ’s nachts voor wakker maken?
Ehhh.. nou je mag mij wel bellen hoor. Ik ben niet zo’n vaste slaper dus je hebt me zo wakker.
Als ik aan ’t Zand denk, dan…
De rust, de bollenvelden in de lente en het uitzicht op het kanaal. Oja en de vele speeltuinen waar mijn kind me vaak mee naar toe sleept. Maar ook zandstock, de kermismaandag met de harddraverij of een drankje bij vrienden of zo af en toe eens in de multitreffer. Het is echt mijn thuis geworden.
Mijn antwoord op de vraag van Mireille Bleijendaal-Peeters;
Je bent van je thuishaven in Den Oever naar Haarlem verhuisd waar je gestudeerd en gewerkt hebt, nu voor de liefde terug tussen de bollenvelden in ’t Zand. Wat was de grootste omschakeling voor je en wat mis je het meeste van de stad en wat mis je totaal niet?
Wat ik het meeste mis is de markt op zaterdag in Haarlem, die is fantastisch. En verder heb je daar natuurlijk alles. Het strand van Bloemendaal om de hoek maar ook met 20 minuten op Schiphol of in Amsterdam centrum. Het is niet te vergelijken. Ik zeg wel eens als ik een miljoen win dan koop ik er nog eens een appartement. Maar ik zou er ook niet meer permanent willen wonen. De drukte van het verkeer, toeristen en mensen is niet heel rustgevend. Daarnaast ben ik nu in heel andere fase van het leven. Ik word hier oud.
De pen gaat naar Zandtemer… omdat?
Monique Kooiman mijn buurvrouw. De PEN mag nu wel weer bij een andere generatie terecht komen voor de variatie en daarnaast is het een hele lieve buuf.
Deze Zandtemer zou ik graag de volgende vraag willen stellen:
Hoi Monique. Jij/Jullie wonen al lange tijd in ’t Zand. Wat is je vroegste herinnering aan het dorp en welke verandering heeft op jou de meeste indruk gemaakt?