Mijn Beleving van de maand september

MIJN BELEVING VAN DE MAAND SEPTEMBER
Door Gerard Schagen

De maand september begon rustig, tot ineens op Lesbos een grote brand uitbreekt en 13.000 vluchtelingen dakloos maakt. Hoewel hetgeen afbrandde was ook al niet veel soeps, een kampeertent is luxer.
Moeten we de mensen nu aan hun lot overlaten?? “Nee” zegt de Nederlandse regering na en hele lange dag vergaderen. “Wij nemen liefst 100 van die arme mensen op. Een wat onverzorgd uitziende partijleider voelt zich overwinnaar, want de 100 asielzoekers die al mochten komen zijn nu niet meer welkom.
Ik kan hier met m’n pet niet bij en denk weer aan het dagboek van Opa de Wit: “Hoe kunnen mensen dit elkaar aandoen!!!”. De ruimhartigheid is ver te zoeken.
Diverse Nederlandse vrijwilligers waren al op Lesbos en vertellen schrijnende verhalen.

Vrijwel tegelijkertijd stelt een minister, die zelf de fout inging dat de boetes per direct met € 300,– verlaagd worden…. Ik denk als hij zelf de fout niet was ingegaan de boetes zeker niet verlaagd zouden worden.

Is er dan niets leuks??
– Jawel hoor. Het is toch fantastisch om te lezen hoe Coen Donker brons wint op een Nederlands kampioenschap en hoe hij op het podium staat te glunderen.

– Prachtig is het steeds weer als de kolossale silo’s van Oostwouder via het NH Kanaal worden afgevoerd, deze keer richting Antwerpen. Ze varen vrijwel door onze achtertuin. Toch uniek dat je zo’n groot bedrijf in je dorp hebt.

 

– Wat te denken van de stalletjesdief, die met zijn slijptol in de hele Noordkop geldkistjes plunderde.
Zijn kenteken werd verspreidt en uiteindelijk werd de Mercedes-rijder in ’t Zand in zijn kraag gepakt. Uitstekend werk van een Zandtemer politieagent.

Wist u dat een hond ook bloeddonor kan zijn, ik niet, maar eigenlijk wel logisch. Maar ja, je bent nooit te oud om te leren..
Ik las dat de Engelse labrador Stumpy ruim 100 hondenlevens redde door bloed te geven bij acute noodsituaties. Stumpy is onderscheiden als de meest productieve bloeddonorhond in het Verenigd Koninkrijk.

 

’t Zand is een levendig dorp met meerdere gezichten als je er binnen komt, om er twee te noemen:

– Als je via het Knepperspad het dorp tegemoet fietst zie je links het NH kanaal en de vlotbrug.
Rechts zie je de kerktoren, in het groen verscholen achter de Irenestraat. Het geeft een blij gevoel…

 

– Kom je via de Keinsmerweg binnen zie je al snel aan de rechterkant een schoolgebouw opdoemen.
Een oud vervallen gebouw zeggen vreemdelingen. Zij zien als eerste de gehavende voorkant met plastic en latjes.
Wij weten dat dit al heeeeeel lang is en huiveren voor de volgende storm.
Het riet langs de egalement staat hoog, maar goed ook want dit zo mooie water is goeddeels dichtgegroeid. Een mooi zichtbaar water zou alles veel vrolijker maken en dan viel die school waarschijnlijk ook niet zo op. Vanaf deze kant dus een slordige binnenkomer.

 

Ik luisterde een gesprek af tussen 2 slangen. Zegt de één tegen de ander: “Ik hoop niet dat ik giftig ben”. “Hoezo”, zegt de ander. En dan de ander met een angstig stemmetje”: “Ik heb net op m’n tong gebeten.

Voor het eerst weer naar Dynamic Tennis. Alles op 1,5 m, spelen op 4 banen in plaats van 6.
Het is te doen, de sfeer is wat anders, je mag niet roepen van Rutte. Het spelletje blijft dynamisch en iedereen geniet….. De koffie na afloop blijft nog even achterwege, eens zal alles weer normaal zijn.

Er komt een steeds luidere roep om het Engels uit onze Nederlandse taal te weren, een kolfje naar mijn hand…
Want waarom hebben we het altijd over intensive care terwijl intensieve zorg veel beter klinkt. En moeten we straks weer in lock down?? Wat is dat eigenlijk?? Ik wordt er een beetje neerslachtig van.
Iemand stelde voor om geen producten meer te kopen in winkels/bij websites die Engelse teksten gebruiken, maar waar vind je die nog????

Een brief van sv Geel-Zwart betreffende de donatie 2020, tevens de mededeling dat diverse vrijwilligers sportpark De Leeuwenkuil corona-proef hebben gemaakt.
Zondag rond 12.00 uur tijdens mijn wandeling even gekeken hoe dat er uitziet. Het is heel stil, alleen bij de handbal is reuring. Als je dan de hoek om gaat om even naar de velden te kijken is het behoorlijk schrikken. De 1,5 m wordt finaal aan de laars gelapt. Het is heel gezellig om en rond de stamtafel. Ik, behorend tot de risicogroep, ben, denkend aan VIOS Warmenhuizen, snel weer vertrokken.
Over risico gesproken, als er een official van de KNVB of de gemeente langs komt ben je zwaar de klos, daar gaat mijn donateursgeld… Geel-Zwart is wel mijn cluppie, je bent niet voor niets secretaris en voorzitter geweest. Zondag de spectaculaire 2-2 tegen Zeevogels, met helaas weer luidruchtige jongelui.

Inmiddels rolt de tweede golf al weer over ons heen, Het zorgpersoneel staat in de startblokken ondanks dat de groep die een bonus krijgt steeds kleiner wordt. Volgens mij kunnen ze naar hun bonus fluiten, er wordt geprofiteerd van de beroepsdrang van de zorgverleners en dat is een kwalijke zaak. Neem een voorbeeld aan de supermarkt die de ene dag haar personeel een bonus beloofd en de volgende dag al uitbetaald.

De volgende brief is van De Volharding waarin nog eens zeer duidelijk wordt gemaakt waarom de draverij dit jaar niet doorgaat en hoe men smacht om het volgend jaar weer als vanouds te organiseren, heel netjes!!! Er is één voordeel, bij de totalisator ga ik dit jaar winnen.

 

Wat is het hem gegund, eindelijk het Schager compliment voor Piet de Geus, de Zandtemer duizendpoot.
Gefeliciteerd, van harte, dat weetje….

Er viel deze maand 79 mm regen in mijn achtertuin in 12 dagen. Dat is onder het gemiddelde, vorig jaar was het 100 mm meer…

Ik wil deze maand besluiten met een eerbetoon aan een 100-jarige in de Irenestraat.
Geweldig wat dit jonge stel tot stand heeft gebracht. Stukje bij beetje zag je het groeien, altijd bedrijvigheid in en rond het huis.
Tot ineen de sierletters Anno 1920. Op de voorgevel verschenen.
De metamorfose is gelukt, het paleisje is klaar en kan mogelijk nog eens 100 jaar mee.