Als Parkinsonverpleegkundige ga ik naar de mensen toe, zowel in het verpleeg- en verzorgingshuis als bij de mensen thuis.
Mensen met de ziekte van Parkinson of een Parkinsonisme hebben niet alleen lichamelijke klachten, ook in het lichaam gebeurt veel zoals slaapproblemen, moeite hebben om dubbeltaken te doen zoals wandelen en een gesprek tegelijk voeren, lichamelijke ongemakken en nog veel meer. De klachten verschillen per mens. Dat dit voor de partner niet altijd even makkelijk is, wordt vaak niet erkend omdat zij tenslotte niet ziek zijn.
Naast het feit dat ik er ben voor de mensen die de ziekte hebben, ben ik er ook voor de mantelzorger als een uitlaatklep, of om even een hart onder de riem steken. Daarnaast geef ik ze advies of laat ik ze nadenken over alternatieven die er zijn zoals een dagbesteding voor hun partner om zelf even bij te komen.
Zo kwam ik ook bij Gré en Peter thuis. Peter heeft de ziekte van Parkinson en Gré heeft hem al die jaren bijgestaan. Ik vroeg aan Gré hoe en wanneer zij even tijd voor zichzelf neemt om te kunnen ontspannen. Zij gaf aan dat ze het fijn vindt om te schilderen en gedichten te maken. Vol trots liet ze mij haar gedichtenbundel lezen en schilderijen zien. Met toestemming mag ik een gedicht en een foto van één van haar schilderijen plaatsen.
Mooie zee
beschreven, geschilderd en bezongen
Eeuwig golvend eb en vloed
Vogels, schelpen
en kinderen aan de strandlijn
Het zoute water
ik heb het soms geproefd
Met de zon zo op de golven
’s avonds ook de maan
mooie zee, dank ik jou
voor je bestaan